Gazette RRI as National Heritage in recognition of Indian poor rubber tappers: Open letter to P.M. Najib Razak.

imagesCAU9N4FS

clip_image002

No.6, Jalan Abdullah, Off Jalan Bangsar, 59000 Kuala Lumpur. Tel : 03-2282 5241

Fax: 03-2282 5245

Website: www.humanrightspartymalaysia.com E-mail: info@humanrightspartymalaysia.com

Your Reference:

In Reply :

Date : 07/12/2011

YAB. Dato Seri Najib Razak

Prime Minister of Malaysia,

Block Utama Bangunan Perdana Putra, Fax : 03-8888 3444

Pusat Pentadbiran Kerajaan Persekutuan, E-Mail : najib@pmo.gov.my

62502 Putrajaya

Y.B. DATO’ AHMAD SHABERY CHEEK,

MINISTER OF CULTURE YOUTH AND SPORTS

Level 17, Menara KBS, Fax : 03-88888703

No 27 Persiaran Perdana, E-Mail: shaberi@kbs.gov.my

Presint 4, 62570 PUTRAJAYA

Dear Sirs,

Re : Gazette RRI as National Heritage in recognition of Indian poor rubber tappers: Open letter to P.M. Najib Razak.

________________________________________________________________________________________________________________________________

As at the country’s independence 1957, the hundreds of thousands of Indian poor rubber tappers contribution to the country’s total income was 68%, tin 30% and belachan 0.13% (copy of data from the National Archives, Kew, London on “Federal Revenue Collected during 1956 and 1957 is enclosed herewith).

But upon Malaysia’s independence in 1957 these Indian poor rubber tappers poor descendents have been socially engineered by the government to degenerate into the new under class @ “negros” of bi racial 1 Malay-sia. By segregating and excluding them from the national mainstream development by no less than state sponsored racial discrimination and to a lesser extent also in the corporate, banking and private sectors. This is a direct violation of Article 8 of the Federal Constitution which guarantees equality and equal opportunities for all citizens and today unheard of in any other part of civil society worldwide.

We urge the government of Malaysia forthwith to undo these injustices especially to the poor descendents of these Indian poor rubber tappers who today are already up to the sixth generation Malaysian born ethnic Indians.

To this effect we also call upon your goodselves to gazette the Rubber Research Institute (RRI) of Malaysia at Sungai Buloh including it’s original rubber smoke house, rubber estate, the ancient research and development equipment and facilities therein etc as a National Heritage in recognition of the history, heritage and contributions for some 150 years of the Indian poor rubber tappers who had helped make Malaysia what it is today. This Heritage could also be turned into other tourist attraction like Batu Caves.

But our reading (and our fear following therefrom) of today’s Star Metro 7/12/2011 at page 3 is that as usual these last remaining 331 Indian rubber tappers are to be dished out with some peanuts RM 11,000.00 and RM 16,000.00 ( and that too if at all they actually get to receive this amount) and then the whole Rubber Research Institute (RRI) being wiped out and with it wiping out the history, heritage and contributions of the Indian poor rubber tappers in this country.

This certainly not what 1 Malaysia is all about.

Your kind indulgence in this matter would be greatly appreciated.

Kindly revert to us accordingly.

Thank you,

Yours faithfully,

………………………..

P. Uthayakumar

Secretary General (pro tem)

 

New Scan-20111207130815-00001 BELACAN

ஆர்ஆர்ஐ சுங்கை பூலோ, தேசிய புராதன சின்னமாக கெசட் செய்யப்பட வேண்டும். பிரதமருக்கு எச்ஆர்பி கோரிக்கை.

 

rubber tapper

 

 

நாடு 1957இல் சுதந்திரம் அடையும் போது, லட்சக்கணக்கான ஏழை இந்திய ரப்பர் தொழிலாளர்கள் ரப்பர் உற்பத்தி மூலம் நாட்டின் பொருளாதாரத்திற்கு 68% பங்காற்றியுள்ள வேளையில் ஈயம் 30% மற்றும் பெலாச்சான் 0.13% மட்டுமே வருமானம் ஈட்டித் தந்தது. (இவ்விவரங்கள் லண்டன், கீயு, Public Records Office எனப்படும் தேசிய ஆவணக்காப்பகத்திலிருந்து ஹிண்ட்ராப் ஆய்வின் மூலம் தருவிக்கப்பட்ட மலாயாவின் 1956 மற்றும் 1957ஆம் ஆண்டுக்கான மத்திய வருவாய் கணக்கறிக்கையில் உள்ளடங்கியுள்ளது).

ஆனால் 1957இல் மலேசியாவின் சுதந்திரத்திற்குப் பின், இதே நாட்டிற்காக வியர்வை, ரத்தம் மற்றும் கண்ணீர் சிந்தி உழைத்த ஏழை இந்திய ரப்பர் தொழிலாளிகளின் சந்ததியினரை அரசு ஆதரவு சார்ந்த இன பாகுபாடு கொள்கையின் கீழ் மட்டுமின்றி வர்த்தக நிறுவனங்கள், வங்கிகள் மற்றும் தனியார் துறைகளிலும் திட்டவட்டமாக தேசிய மேம்பாட்டு நீரோட்டத்திலிருந்து ஓரங்கட்டியும் ஒதுக்கியும் வருகின்றது. இது கூட்டரசு அரசியல் சாசன அரசியலமைப்புச் சட்ட பிரிவு 8 வழங்கும் அனைத்து குடிமக்களுக்கும் சம உரிமை மற்றும் சம வாய்ப்புகள் என்ற உரிமையை மீறும் செயலாகும் என்று மனித உரிமைக் கட்சி அமைப்புக் குழுவின் தலைமைச் செயலாளர் பி.உதயகுமார் பிரதமருக்கு 7.12.2011என்ற தேதியிட்ட கடிதத்தில் சுட்டிக் காட்டினார்.

ஆகவே இந்நாட்டில் பிறந்து ஆறாவது தலைமுறையை எட்டியுள்ள இந்த ஏழை இந்திய தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சந்ததியினருக்கு இத்தனை ஆண்டு காலம் இழைத்த அநீதியை மலேசிய அரசாங்கம் உடனடியாக சரி செய்ய வேண்டும் என்று அவர் தனது கடிதத்தில் கேட்டுக் கொண்டார்.

எனவே சுங்கை பூலோவில் அமைந்திருக்கும் (ஆர்ஆர்ஐ) எனப்படும் மலேசிய ரப்பர் ஆராய்ச்சி மையம், ரப்பர் தொழிற்சாலை, ரப்பர் தோட்டம், அக்கால ஆராய்ச்சி மற்றும் வளர்ச்சிக்கு உதவிய உபகரணங்கள் மற்றும் அங்குள்ள வசதிகளை, 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அயராது உழைத்த இந்திய ரப்பர் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் உழைப்பை அங்கீகரிக்கும் வகையில் ஆர்ஆர்ஐ தேசிய புராதன சின்னமாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை அவர் முன்வைத்தார். அதுமட்டுமின்றி சரித்திரம் வாய்ந்த பத்துமலை திருத்தலைத்தைப் போன்று இம்மையமும் சுற்றுப்பயணிகளை ஈர்க்கும் சரித்திரம் வாய்ந்த ஒரு சுற்றுலாத் தளமாக மாற்றப்படலாம்.

ஆனால் இன்றைய ஸ்டார் மெட்ரோ நாளிதழில் 7/12/2011 பக்கம் 3இல் வெளிவந்த செய்தியில் வழக்கம் போலவே அவ்விடத்தில் எஞ்சியுள்ள 331 இந்திய ரப்பர் தொழிலாளர்களின் குடும்பத்திற்கு ஐந்தோ பத்தோ போன்று 11,000 மற்றும் 16,000 வெள்ளி வழங்கப்பட்டவுடன் வெளியேற்றப்படுவார்கள் என்ற செய்தி மனதில் அச்சத்தை உண்டுபண்ணியுள்ளது. (அதுவும் இவர்கள் அனைவருக்கும் அப்பணம் போய் சேர்கின்றதா என்பது மற்றொரு கேள்வி). அவ்வாறு நேர்ந்தால் இந்த ஒட்டுமொத்த ரப்பர் ஆராய்ச்சி மையம் (ஆர்ஆர்ஐ) அதன் வரலாறு, பாரம்பரியம் மற்றும் இந்நாட்டின் ஏழை இந்திய ரப்பர் தொழிலாளர்களின் பங்களிப்பு ஆகிய அனைத்தும் அடியோடு துடைத்தொழிக்கப்படும் அவல நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கிறது என்பதனையும் பி.உதயகுமார் தனது கடிதத்தில் சுட்டிக் காட்டினார்.

இத்திட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டால் அதுவே ஒரே மலேசியா கொள்கையாக பொருள்படும் என்று பி.உதயகுமார் தனது கடிதத்தின் இறுதியில் வலியுறுத்தினார்.

BELACAN

Merdeka: Rubber & palm oil total Revenue in 1957 -68% by Indians,tin-30% by Chinese, belachan & dried fish-0.13% by Malay muslims.Indian poor-the sucked oranges after 54 years of Merdeka.

untitled

For UMNO Prime Minister Najib Razak and the bi racial Chinese and malay muslim  One Malay-sians it is Merdeka today.But for the indian poor it marks the 54th black anniversary of the oppression,suppression and depression in bi racial One Malaysia.
From the word go upon independence on 31st August 1957 ,UMNO never intended the indian poor to be part of the national mainstream development of Malaysia.The Chinese were even  then developed as the business community and suppliers to the British army and machinery under their divide and rule policy.
In fact even before Merdeka the then UMNO leaders led by Tun Razak,the father of the present Prime Minister Najib Tun Razak had already chartered UMNOs’ racist,facist and malay muslim supremacist policies and targetting the Indian poor for segregation and exclusion from the national mainstream development of Malaysia.
Before Merdeka and even in 1956 the FELDA Act 1956 was passed to provide for 10 acre land ownership schemes to tens of thousands of the malay muslim poor.A mere token 1% showcase and showpiece was granted to the Indian poor in Bahau,Labu Johnson,Trolak Jerantut etc even though the pre existing rubber and palm oil plantation workers running into tens of thousands were the 95% Indian poor.The Indian poor literally with their bare hands cleared the impenertrable jungles and opened up plantations for their British colonial masters.
From the records of the Public Records Office(National Archives), Kew,London, the Federal Revenue collected in 1957, Rubber($120,406,517.93) and Palm oi($2,143,674.66) produced almost all by the Indian poor accounted for 68% of the total export earner for the then Malaya followed by ($54,242,314.74) 30% being for tin produced by the Chinese and Belachan,dried fish etc($251,003.76)  produced by the Malay muslims accounted for a mere 0.13% of the total export.
But today after 54 years of Merdeka the Indian poor are segregated and excluded from the national mainstream development of Malaysia from womb to tomb to become the sucked oranges in bi racial One Malay-sia as is documented and reported on a day to day basis especially in www.humanrightspartymalaysia.com.

The not lazy but hard working Indian poor are not asking for Special Privileges and Rights like the Malay muslims.We are merely asking for equal rights and equal opportunities in business,business loans,licences,projects,contracts,jobs in public and private sectors,scholarships,study loans,public University places and equal upward mobitity opportunities.

While UMNO and Prime Minister Najib Razak intends the Indian poor to become the negros of bi racial One Malay-sia by 2020, PKR, DAP and PAS top leaders Anwar Ibrahim,Lim Kit Siang and Hadi Awang contribute to this UMNO segregation and exclusion by their omission to speak up against these injustices and atrocities as they fear losing the 60% malay muslim votes.Change?

Karunai Nithi@Compassionate Justice